Jean-Christophe Grange sözleri ve alıntıları

Yazar sayfası
Önceki sayfa
Çok çok hoşuma giden bir betimleme… (ufak yerler hastalıklı görünüyor ama) Şu ara muhtemelen sınavlar yüzünden çok sık okuma yapamayacak, yazı yazamayacağım, ancak bugün matematik sınavı sonrası ufak bir kaçamak yapmak nasip oldu 🙂 mümkünse, işin sonu yaz tatili olsa bile ara vermek istemiyorum çünkü kopacakmış gibi hissediyorum.
Öğleden sonranın sıcağında, rahip leş gibi içki kokuyordu. Karmakarışık bir sakal zayıflamış inek suratını çevreliyor, tarak yüzü görmemişe benzeyen saçlarının arasında, sanki kül lekeleri vardı. Gözleri de nikotin rengindeydi. Ceketi üzerinden sarkıyordu. Yakalığı leke içindeydi. Bir papaz olarak bitmiş, tükenmiş, saygınlığını yitirmiş biri. Din adamı yazgısı olsa olsa mide bulandırıcı koku çıkararak yanan tütsü yapraklarınınki kadar uzun sürmüştü.
heart
5 kişi
∙
Romanın başında komiserimiz (sayın omzu kalabalık), Guernon’daki cinayet davasına verilmeden önce Paris’te bir futbol cinayetiyle uğraşıyor, hemen ardından ise Remy Caillois cinayetine veriliyor. Muhtelemen nasıl iki ana karakterimiz Niemans ile Karim arasında yavaştan bir bağlantı kuruluyorsa Vermont/Guernon’daki seri cinayetler ile Paris’teki futbol cinayetleri arasında bir bağlantı kurulacak gibi. Devam edelim bakalım…
Caillois fiziksel çabanın kutsal yönünden, rekorlardan söz ediyor... (Polis memuru inanmadığını göstermek için olacak, dudaklarını büktü.) Üstün güçlerle bir çeşit... özdeşleşme. Caillois'ya göre o dönemde bir rekor kırmak, tanrılarla temas kurma imkânı veren bir köprü gibi görülürmüş... Örneğin athlon, yani ideal atlet, kendi sınırlarını aşarak, toprağın güçlerini harekete geçirebilirmiş... verimlilik, doğurganlık. Aslına bakarsanız, futbol maçlarındaki çılgınlığı görünce, sporun şaşırtıcı güçleri harekete geçirdiğini görmemek mümkün değil...
heart
4 kişi
∙
Komiser kazağının içinde ürperdi. Taşra, kuşkusuz onun dünyası değildi. Özellikle de bu taşra, hiç. Dağların eteğine sıkışmış, soğuğun ve fırtınanın insafına terk edilmiş, sarkıtların bitmek bilmeyen tıkırtısı ile karın karamsı çamuru arasında kalmış bir kent. Don yemiş bir meyvenin içindeki çekirdek gibi sessizliğin içinde billurlaşmış içine kapanık, gizemli, düşman bir dünya.
heart
4 kişi
∙

Paylaşmak için giriş yap

Alıntı paylaşmak, beğenmek ve yorum yazmak için giriş yap. Hesabın yoksa ücretsiz kaydolabilirsin.