
Jean-Christophe Grange sözleri ve alıntıları
Jean-Christophe Grange kitaplarından okurların paylaştığı 13 alıntı. Alıntılar en çok beğenilenden başlayarak sıralanır. En çok alıntılanan kitaplar: Kızıl Nehirler.
Bu resimler tuhaf. Çocuklar gerçekleri sizin ya da benim gibi görmüyorlar. Aslında, kendi resimlerini de görmüyorlar. Gerçek, onların gerçeği, ne gerçek manzarada, ne de bu kağıdın üzerinde. Gerçek, onların beyninde. Ne ifade etmek istediklerini sadece onlar biliyor, her zamanki bakışımızla, çizimlerin arasında, ne ifade etmek istediklerini hiç anlayamıyoruz. Rahatsız edici, değil mi?
Neyse, üniversitenin profesörleri, araştırmacıları üç yüzyıldan beri bir arada yaşıyor, kendi aralarında evleniyor. Entelektüel açıdan üstün yetenekli kuşaklar doğurdular, ama şimdiki nesiller genetik açıdan bitkin, yoksul. Guernon zaten vadide kaybolmuş kasabalar gibi, tek başına, yapayalnız bir kentken, üniversite de yalnızlık içinde yeni bir yalnızlık yarattı, anlıyorsunuz değil mi? Gerçek bir mikrokozmos.
- Katil gözkapaklarının altında çalışmış. Kesici bir alet sokup optik siniri ve göz kaslarını kesmiş, ardından gözleri çıkarmış. Sonra da özenle çalışarak, gözyuvalarının içini kazımış.- Kurban bu operasyon sırasında ölmüş müydü?- Bilemem. Yine de bu bölgede gördüğüm kanama belirtileri, Caillois'in hâlâ hayatta olduğunun kanıtı olarak düşünülebilir.
Beş gün sonra, arkadaşının cesedinin bir mahzenin dibinde bulunduğunu, ellerinin yanmış, yüzünün parça parça, tırnaklarının matkapla delinmiş olduğunu öğrendi.
"O zamanlar henüz bir işe yaramayacağımı bilmiyordum. Bir ayyaş, bir pislik olacağımı da. Alkolde çürüyeceğimi. Bu... şeyin oğlu. Bir insan kendi bilmediği şeyi nasıl verir? (Karim'in ceketinin yakasına yapışmış, yalvarıyordu şimdi.) İnsan kendi karanlıklarda boğulurken, başkalarına nasıl ışık dağıtır? Nasıl? Nasıl?"







