
Edip Cansever sözleri ve alıntıları
Edip Cansever kitaplarından okurların paylaştığı 9 alıntı. Alıntılar en çok beğenilenden başlayarak sıralanır. En çok alıntılanan kitaplar: Sonrası Kalır I – Bütün Şiirleri, Kirli Ağustos, Gelmiş Bulundum.
Onlar ki, hepsiBir tutsak ağaç gibi yanlış yerlere büyüyenlerAh güzel Ahmet abim benimGördün mü bakDağılmış pazar yerlerine benziyor şimdi istasyonlarVe dağılmış pazar yerlerine memleketGelmiyor içimizden hüzünlenmek bileGelse deÖyle sürekli değilBir caz müziği gibi gelip geçiyor hüzünO kadar çabukO kadar kısaİşte o kadar.Ahmet abi, güzelim, bir mendil niye kanarDiş değil, tırnak değil, bir mendil niye kanarMendilimde kan sesleri.
UMUTSUZLAR PARKI– I –Biliyorsunuz parklarınSizi çağıran taraflarıİnsanın gizli, karanlık köşeleriyle oranlıOrada saklanıyor onlarÇünkü her türlü saklanıyorlar oradaBir yağmur öncesinin loş sokaklarıylaMantolarıyla, en belirgin kırmızıları taşıyanDağınık mavisiyle gözlerininSevgi vermez kadın uçlarıylaKorkuya, sadece korkuya sığınmış olarakEskimiş, kurtlanmış ikonlarıyla kiliselerininYalvaran bakışlarıyla – nasıl da sevimsiz!En kötüsü, belki de en kötüsüBir duygu açlığıyla soluyarakParklara yerleşiyorlar – parklarınOnları çağıran köşelerineBir karıncayı selâmlıyorlar; besili, siyahBacak aralarındanÇömelmiş, öyle sakinSelâmlıyorlar“Günaydın” diyorlar atılmış bir kâğıt parçasıKuleler yapıyorlar ayak parmaklarındanBirinci katta bir kibrit çöpü oturuyorAcılar alıp veriyor dünyadanMora kaykılmış diz kapaklarınaDillerini gösteriyorlarBir sıkıntı şiiri gibiSıkıntıİşteTam orada duruyorlar.
…Bir kilimi yere sermek kadar güzel ne varSonra püsküllerini düzeltmek kadarYa sofraya dilim dilim kesilmiş bir domatesi koymaktaki görkemKamyon sürmek yükünü bilmedenVe ikimiz bir akşamüstü sırasındaVe akşamüstünün Anadolu'ya giden bir otobüs gibi kalkması sırasındaDaglarda, tarlalarda, köprü altlarındaSazların, taşların, yosunların arasından geçerekBir akik gibi yansıyaraktan hem deKırmızı bir karpuzun dogum sancısınaSu akar ben akarımBen akarım su akarVakit yok bakışmayaGünlerden suya.
Ve sana Ahmet abiUzaktan uzaktan domates peynir keserdi sankiSofranı kurardıElini bir suya koyar gibi kalbinden akana koyardıCezaevlerine düşsen cıgaranı getirirdiÇocuklar doğururduVe o çocukların dünyayı düzeltecek ellerini işlerdi bir dantel gibiO çocuklar büyüyecekO çocuklar büyüyecekO çocuklar...
HOŞLANDIĞIM KADINLARNe yapsam, neye benzetsem;Bu mahzun halimi.Aşıklık değil benimkisi,Yolculuk değil,Neyi duysam hüzünlenirim,En ufak şeyi, rüzgârı bile.Kimseye benzemez gülmem konuşmam,Kimseye benzemez hoşlandığım kadınlar,O kadınlar ki rüzgâra verip saçlarını,Resimlerde yaşıyan,Şiirlerde yaşıyan...
O YalnızO kadar ki, o yalnızOna ilk rastladığım bir şeydir aklımBir el sürer mavisini uzağaUzaktan daha uzağa. ArdındanYetişir sayısızlığım.Kuzeyde, ince bir kar dağıtımındaÇocukların oyun oynamadığı yerlerdeBulunmaya hazır veEski çağlara ait bir parayım.Aksam, soyulmuş gün ışıklarıBölüşülmüş insan yüzü garSayısız beni toplar bakışlarımDört güneşten biri o. Kendimi tarif edememGüneşler ıslak, soluğum kalın.
Her sevda başlangıçtır bir yenisineÖteki başkaldırır daha bitmeden biriBiz isteyelim istemeyelim sürüp gider böylece. Baksak ki unutmuşuz günün birinde her şeyiNe o sevdalar, ne ölümsüz sözler kalmışToplasak toplasak hepsini işteOnca sevda bir sevdayı yaratmışDöner durur başımızın üstündeGözlerden ağızlardan saçlardanEllerden omuzlardan yapılmış bir hâle. Ve çınlar her biri bir silahın yankısı gibiBir yaşam boyu biz tetiği çektikçe.
Kopunca kendimizden. Ve her şeyden biraz kopuncaBir güç olduğunu sanırız yalnızlığınHatta bir bakıma övünürüz de onunla
Sen yoksunÇevrende kimseler yokZengin de olsanYoksulluğun gitmez












