2000’lerin başından sert bir Türkiye panoraması. Hedefine acımasızca fırlatılmış bir toplumsal eleştiri. O günlerden bugünlere, kitapta anlatılan çürümüşlüğün onlarca kat artması, her gün daha da kararan bir ülkede yaşamamız; içler acısı. Türkiye’nin kronikleşmiş sorunlarının bir anda gelmediğini, kartopu gibi büyüdüğünü gösteriyor okuyuculara yazar. Bir ülkede ölümün bu denli yüceltilmesi, insanların gerçekte yaşamadığının kanıtıdır diyor. Aslında yaşamadığımızı, yaşayan ölü şeklinde hayatımızı sürdürdüğümüzü bize ilan ediyor.
Okudumolarak işaretledi.
Zombilirkişi
∙
