Sevgili Dost, Insan yoktu ve sınır yoktu. İnsan geldi ve elinde-ki tebeşirlerle sınırlar çizmeye başladı. Daireler, dik-dörtgenler, üçgenler çizdi. Etrafını çizdiği alanların kenarına, "Benim" tabelasını iliştirmeyi de ihmal etmedi. Bir yere ilk olarak gelmek, oraya sahip olmaya yetmiyordu. Bu yüzden ne tebeşiri elinden düşürdü ne de çizilen daireler birbiriyle kesişmediği sürece geometrinin mutluluğuna bir gölge düştü. Ama ne zaman iki cember birbiri içine geçti ve ne zaman iki "Benim' çakıştı, o zaman sınır taşları yerinden oynadı ve sökülerek mancınıklara dolduruldu.