Kaybedince faturayı hemen ‘halkın cahilliğine’ ya da ‘aldatılmasına’ kesen o kolaycı mantığa Engels yıllar öncesinden cevabı vermişti. Halk kandırıldığı için değil, o anki güçsüzlüğünü bildiği ve yeni bir döngünün başladığını sezdiği için susar (Alıntı aynı zamanda Marx’ın Louis Bonaparte’ın 18 Brumaire’i kitabının temelini de oluşturuyor.)
​Proudhon'un Appel à la bourgeoisie'sinin 2'inci sayfasına bakın. Ve öne sürdüğü kanıtlara! Eğer asiler dövüldüyse, "gerçek halk" olmadıkları içinmiş; "gerçek halk" dövülemez; ve eğer "gerçek halk" savaşmadıysa, Ulusal Meclis uğruna savaşmak istemediği içindir. Kuşkusuz buna biri de şöyle yanıt verebilir: "gerçek halk" bir kez zaferi kazandıktan sonra, kendisi bizzat diktatör olabilirdi, ama şaşırtıldığı için bunu düşünmedi; zaten öteden beri hep aldatılagelmiştir!
​Devrimci partinin her yenilgisinde, demokratların öne sürdüğü bayağı mantık budur. Bana göre de, işin özü şudur: proletarya bu kez yığınsal olarak savaşmamıştır, çünkü takatsizliğinin ve güçsüzlüğünün bilincindeydi ve olabildiğince düzenli bir yönetim altında birkaç yıl sefalet çekmeye, yeniden kuvvet kazanacağı bu süre içinde cumhuriyet-imparatorluk-restorasyon ve yeni bir devrim döngüsüne yazgısal bir boyuneğişle uymuştur.
heart
10 kişi
∙
  • davutsakalli
    Davut Sakallı·davutsakalli
    Yüzyıllar önceki alıntıya bakarak, halkın gerçekten bilgili sağduyulu insanlardan mı oluştuğunu sanıyorsun? Engels o zaman için popülizm yapmış olamaz mı? Toplumsal olaylar karmaşık yapılıdır. Tek bir olguyla açıklanamaz. Sen halkın bilgisiz olmadığına inanmak istiyorsun. Halkın içine karış, öyle karar ver derim.
    ·6 ay önce
    Cevapları Görüntüle (2)