İşte o anda içimde bir şeyler oldu. Gizli gizli uyuyan bir yaraya sanki. Ben İstanbullarda, Galatasaraylarda okumuş bir çocuk parmak basılmıştı da, o yara birden kanamaya başlamıştı olayım da bu hallere düşeyim ha? Aysel gözlerimden her şeyi anlamış olacak ki, hemen kaçıp gitmek istedi.Bense, çoktan bisikletimden inmiş, onu kolundan tutmuştum.Bunu nasıl yapabildim bilmiyorum. Onu çoktan beri sevdiğimi nasıl bilebilirdim. Ben kolunu tutunca Aysel çok utandı. Gitmek istedi. Fakat gidemedi. Anlamamış gibi yaptı:

"Bir şey mi oldu?" dedi.

"Evet. Galiba..." dedim. Usulca güldüm. O da usulca güldü.

"İlkokulda kelebek olduğun günü hatırlıyor musun?" dedim.

"Siz de arı olmuştunuz," dedi.

"Ben yine arıyım işte," dedim. "Erkek bir arı."

"Çok manidar," dedi.

"Evet. Öyle," dedim.