Gezginin Üç Tılsımı2. gülışığı gerdik ya ölü yüzlerimizi rüzgârın sesine, sevdamıza savrulan küller kadar ıslak gözlerimizi kurutmak için; dökük tekneler gibi yalnız kaldık çiçek kokularına sinmiş sularda. ve saçaklarında güz tuttuğumuz göğün göçebe ömründe yıllardan ekleyip çıkardık acıyı. düş solgunu gençliğimize sığmaz, bütün köprüleri kundaklanan gecelerimiz. yine de parlayacak yer bulamaz, suya biriken yıldızlar. sen kendine akıt ışığını; kaybolan ellerinde kan, tanrısız kurban edilen iblisler. gül ötesi kaç ışık geçti, ucuz mutluluğumuzun prizması gözlerimizden??????????????? çocuk şarkılarında eridi yedi rengimiz, umut ve ses olup; şiirimizin kırık penceresinde. an an yaşamaktayız anıları, kanlı belleklerimizden hiç silinmeyen. bir gün tutulmayacak nöbeti sessizliğin.