Bir derebeyliğin ordusu komşu bir prensliği işgal ettiğinde, işgal edilenin derebeyi, meydan okuma ve kabadayılıktan dolayı işgal eden orduya karşı bir erzak katarı gönderecekti. Kiminde bu meydan okuma daha kanlı bir olaya dönüşürdü; baronlar düşmanlarına, önlerinde boğazlarını kesecek yürekliliğe sahip ulaklar gönderirdi. Bazen bir savaş arabası aşağılama sözleri haykırarak son hızla karşı şehrin kapısı önüne gelirdi. Ardından Asur usülü bir savaş arabaları çarpışması başlardı. “Sancağa karşı sancak, kınvanca karşı kıvanç, bin savaş arabasıyla saldırır.” Homeros çağında olduğu gibi, iki ordunun savaşçıları rakiplerini tanıdığında, arabaları üzerinden birbirlerine “kendini beğenmiş övgüler” gönderirdi. Bazen savaştan önce birlikte içip silahlarını bile değişirlerdi. Bu tür düşmanlar arasındaki savaşın kibarlık kurallarına sıkı bir uygunluk içinde yürütülmesi gerekiyordu. Yürekliliklerinin kanıtını gösterir ya da yenene gerçek şövalye gibi seslenmeyi bilirlerse, yenilenlerin canı bağışlanırdı.