O Adam Bendim

Dünyayı unutup, evreni izleyen o adam bendim.
Zamanın ötesinde, kendi kabuğuma çekildim.
Kaldırıp kafamı o sonsuz karanlığa baktığımda;
Ne bir başlangıç gördüm orada, ne de bir son sezdim.

Bir masanın başında, toprağın ve göğün ortasında,
Ne geçmişin yükü kaldı aklımda, ne geleceğin kaygısı.
Sustu içimdeki o kavgalar, o gürültülü nehirler;
Yalnızca gece kaldı geriye, bir de toprağın sessiz şarkısı.

Varsın dönsün bu gökyüzü, biz gitsek de peşinden,
Bu loş ışık, bu yalnız sandalye bir gün sönecek.
Madem her şey bir rüyadan ibaret bu dünyada;
Bırak, o adam o sonsuz boşlukta yürüyüp gidecek.

Yazarken hayyam’ı örnek aldım.
Ve merak eden arkadaşlar için background
Sebastian plano: Prelude to a Soul ...devamını oku