eğer beğenirseniz hikayenin devamı gelebilir olay örgüsünü bambaşka yerlere çekmeyi planlıyorum eleştiri ve önerilere açığım (noktalama işareti ve yazım kuralkarı konusu hariö onlara uymamak bilinçli bi tercih)
başlangıçta su vardı berrak akışkan ve renksiz olabilecek ihtimallerin hafif ve loş parıltısıyla hafifçe ışıyordu ve tüm evreni kaplamıştı suyun dışında suyun bir parçası olmayan tek bir varlık dahi yoktu
insan aklı ile hesaplanamayacak bir vakit geçti suyu tatlı tatlı aydınlatan ışık güzelliğinin tek şahidinin bu uçsuz bucaksız okyanus olmasının yeterli olmadığına kanaat getirdi yine insan aklıyla hesaplanamayan bir süre süre boyunca bir şahit yaratmaya girişti therefia yani son şahit olunanlar ona theruf der nihayet theruf yaratıldığında ışığın ve okyanusun güzelliğini ve derinliğini farkettiğinde hayranlıkla bakakaldı çağlar boyu içi sevinç ve coşkuyla doldu
ışık bundan çok menmun olmuştu ve therufun dahada hayran kalması için sayısız harikalar yaptı
ancak bir süre sonra bunlar therufa yetmemeye başlamıştı kendi üretimi olan şeylere hayranlık duymak istiyordu artık ışığın tek neşe kaynağı olan gözlerini kapadı kendi iç dünyasında hayaller kurmaya başladı ve artık hiçbir şahidi kalmayan ışık yavaşça yok oldu theruf bu sırada therifienleri yani ikinci şahit olunanları yaratmıştı therufun ilk gözağrılarıydı onlar theruf onları o kadar çok sevdiki bu sevgiyle yüreği ısındı yüreğinin sıcaklığı vücuduna yayıldı ordanda okyanusu ısıtmaya başladı therufun sevgisi öyle büyüktüki okyanusun büyük bir kısmı buharlaştı işte bulutlar ve gökyüzü bu sevginin meyveleridir theruf çağlar boyu ışığın yokoluşuna aldırış etmeden büyük bir neşeyle hayal dünyasında gezinmeye devam etti akılalmaz güzellikte hikayeler yaşadı ancak bu diyardaki nesneler ve olaylar insan aklının kavrayabileceği nesneler ve olaylar olmadığı için burda anlatılmayacak
theruf neşe içinde geçirdiği bu zamanların birinde onun yaratımından olmayan bir suret gördü insan biçimindeki bu surete hayran kalmıştı theruf ancak bu suret görünür görünmez kaybolmuştu theruf derhal bu surete sahip yeni varlıklar hayal etmeye girişti onların yaşayabileceği onlara uygun yepyeni ortamlar ve nesneler hayal etti işte bu hayal..ettiği yeni halk therefia yani son şahit olunanlardı işte bugün bizim dünyamızın şekillendiricileri ve yöneticileri bu therefiadır theruf bu yeni halkıda çok sevmişti neşesi sevgisi coşkusu kat kat artmıştı ve birbirinden güzel ezgiler coşkulu ezgiler söylemeye başladı öyleki bu ezgiler okyanusu doldurdu ve sonsuza kadar orda yankılanmaya devam etti ancak therefia therefienin doğasını hiçbir zaman anlayamadı bu bilgisizlik zamanla korkuya dönüştü ve korkuda nefrete dönüştü therefia monra ve ranrag adlı iki kardeşin hükümdarlığında birleşti ve therefieni yok etmeye adandılar theruf ilk evlatlarının acımasızca katledilmesine çok öfkelendi ve tüm gücğyle therefiayı durdurmaya çalıştı ancak therefianın iradesi ve adanmışlığı o kadar güçlüydüki therufu kendi dünyasında aciz bıraktılar artık hiçbi olayı kontrol edemiyor hiçbir ferdi yönlendiremiyordu theruf ve böylelikle bütün therefienler tek tel katledildi onlardan bir tane bile kalmadı onları anımsatan son nesnede yok edildiğinde theruf acı bi ağıt yaktı bu ağıt tüm okyanusu doldurdu ve eski sevgi ve coşku ezgileriyle karıştı
işte denizcilerin ve şairlerin uğruna ömürlerini tükettikleri kızıl okyanusun sesinin verdiği huzurla karışık hüzün hissinin nedeni budur
monra bu ağıtı duyar duymaz yaptığı kötülüğü anladı acı ve pişmanlıkta gözyaşı döküp yas tuttu taraftarlarıda ona katıldı hep birlikte therufun ağıdına eşlik etmeye başladılar ancak ranrag ve taraftaları onların yasını küçümsedi merhametten ve pişmanlıktan tiksindiler ve bu ağıdı durdurmak için vargüçleriyle uğraştılar ve therufun kafasını yarıp dışarı çıkmayı başardılar therufun alçakça akıtılan kanı bütün okyanusu kızıla boyadı ama ağıt kesilmemişti coşku ve acı ezgilerinin senfonisi çağlar boyu okyanusta yankılanmaya ranrag halkına eziyet etmeye ama monrag halkını güçlendirmeye devam etti
∙
