Homeros

Homeros

Ünvan:Şair - Ozan
Doğum:MÖ 8. Yüzyıl (Tahmini) - MÖ 8. Yüzyıl (Tahmini)
Doğum Yeri:İyonya, Antik Yunanistan
Eserler:6 kitap
Hakkında

Homeros (Grekçe: Ὅμηρος), yaklaşık MÖ 8. yüzyılda yaşamış olduğu kabul edilen ve Antik Yunan edebiyatının en eski ve en etkili iki büyük destanı olan “İlyada” ve “Odisseia”nın yazarı olarak anılan efsanevi Yunan şairidir. Yaşamına dair kesin bilgiler bulunmamakla birlikte, Batı edebiyatının temel kurucu figürlerinden biri olarak kabul edilir ve dünya edebiyatı tarihinde en büyük etkiye sahip isimler arasında yer alır.

“İlyada”, Truva Savaşı’nın son döneminde Akhilleus ile Kral Agamemnon arasındaki çatışmayı merkezine alırken; “Odisseia”, Truva’nın düşüşünden sonra İthaka Kralı Odisseus’un on yıl süren zorlu eve dönüş yolculuğunu konu edinir. Bu eserler yalnızca savaş ve kahramanlık anlatıları değil, aynı zamanda insanın kader, tanrılar ve varoluş karşısındaki mücadelesini de işler. Metinlerin dili, “Homeros Yunancası” olarak adlandırılan ve İyon ile Aiol lehçelerinin karışımından oluşan epik bir anlatım dilidir. Araştırmalar, bu destanların uzun süre sözlü gelenek içinde aktarıldığını göstermektedir. Ağır ve trajik temaların yanında, yer yer mizahi ve günlük yaşama dair unsurlar da barındırır.

Homeros’un eserleri, Antik Yunan kültürünün eğitim sistemi ve değerler dünyası üzerinde derin bir etki yaratmıştır. Platon onu “Yunanistan’ı eğiten kişi” olarak tanımlarken, Dante “şairlerin hükümdarı” ifadesiyle anmış, Alexander Pope ise onu “şairlerin en büyüğü” olarak nitelendirmiştir. Bu destanlar, antik dönemden günümüze kadar edebiyat, sanat, tiyatro, müzik ve sinema gibi birçok alanda ilham kaynağı olmuştur.

Homeros’un kimliği ve yaşamı hâlâ tartışmalıdır. Adının “köle” anlamına geldiğine dair görüşler bulunmakla birlikte bu kesin değildir. Bazı araştırmacılar onun Sakız Adası veya Smyrna (günümüz İzmir’i) civarında yaşamış olabileceğini öne sürer. Hatta tek bir kişi değil, sözlü geleneği temsil eden bir anlatıcılar topluluğu olabileceği de ileri sürülmektedir. Kör olduğu yönündeki rivayetler de antik kaynaklarda yer almaktadır.

Eserleri, yalnızca edebi değil aynı zamanda kültürel bir temel oluşturmuş; Antik Yunan dünyasında askerlikten dine, günlük yaşamdan ahlaki değerlere kadar birçok alanı etkilemiştir. Homeros’un en önemli özelliği, kahramanlarını tek boyutlu figürler olarak değil, insanî yönleriyle birlikte sunarak edebiyatta derin bir karakter anlayışının temellerini atmış olmasıdır.

Baskılar
1 / 1
Bu yayınevine ait baskı bulunamadı.

Bu Yazara Ait Kitaplar

The Iliad
The Iliad
Homeros
Penguin

En beğenilen alıntılar5

Bu satırlarda misafirperverliğin önemini ve aynı zamanda ahlaki bir zıtlığı görüyoruz. Telemakhos, misafirini bir tahta oturtur kendisi de o taht kadar asil bir iskemleye oturur. Onlara sunulan yiyecekler ölçülüdür, gümüş leğende elleri yıkanır, cilalı masada altın tabaklarla “saygıdeğer” bir hizmetli tarafından sunulur. Tamamdn bir denge vardır. Taliplere baktığımızda onlara ayrı bir masa kurulur. Taht ve iskemlelere yayılırlar, dengesiz ve oburca, hatta oldukça soysuz bir sofradadırlar. Bir diğer nokta ellerini yemeklere uzatmaları kısmının bir tek onlar için geçmesi. Kendilerinin olmayan şeylere el uzatıyorlar. Telemakhos‘ta iyi bir ev sahipliği ve ahlak görürken taliplerde kötü ev sahipliği, istila ve ahlaksızlığı görürüz. Tekrar gibi dursa da kelime seçimleriyle çok ince bir anlatım kurulmuş.
Götürdü Athene'yi bir tahta oturttu, işlemeli güzel bir keten örtü serilmişti üstüne, altında tokmak vardı ayakları dayamak için, kendi de alacalı bir iskemleye oturdu yanında,
taliplerden epeyce uzakta oturmuşlardı, yan yana otursaydılar o taşkın adamlarla, konuk belki bunalır, tadını çıkaramazdı şölenin, babasıyla ilgili şeyler de konuşulamazdı. Su döktü hizmetçi güzel bir altın ibrikten, yıkadılar ellerini gümüş bir leğen üstünde, gene o hizmetçi cilalı bir masa açtı yanlarına, saygıdeğer kâhya kadın da ekmeği getirdi koydu, sonra yemekler getirdi dağıttı çok çok. Sofracıbaşı tabaklar taşıdı önlerine, tabaklar türlü türlü etlerle doluydu, altın taslar koydu tabakların yanı başına, bir uşak doldurdu tasları şarapla, gide gele. Derken o azgın talipler girdi içeriye, gelip tahtlara, iskemlelere sırayla oturdular, kendi uşakları su döktü ellerine, hizmetçi kadınlar da ekmek yığdılar sepet sepet, delikanlılar içkiyle doldurdular küpleri. Sonra hepsi uzattılar ellerini bol yemeklere.
heart
14 kişi
∙
Destanın açılışı bu şekilde ve orijinalinde “Andra” yani adam kelimesi ile başlıyor. 21. Satıra kadar destanın ana kahramanın adı geçmiyor. Çok da büyük bir şey gibi durmasa da sözlü bir şekilde dinleyiciye bir hikaye anlatıldığı düşünülürse bu oldukça bilinçli nir tercih gibi duruyor. Andra kelimesi de basit dursa bile temelde Odysseus’tan çok yani bir kraldan çok zorluklar karşısında hayatta kalan bir adamın hikayesi. Onun kimliği adından daha çok çektiği acılar ve yolculuğudur. Bilerek bir kimlik anonimleştirme ve gizlenme kullanılarak aslında bu destanın eve dönüşten çok bir “kimlik” hikayesi olduğu ortaya çıkıyor. Yine oğlunun da babasının kim olduğundan, kendisinin kim olduğundan emin olmaması da bununla paralel. Baştan sona destanda kimlik değişimleri ve bir kimlik edinme süreci var.
Anlat bana, tanrıça, binbir düzenli yaman adamı, kutsal Troya'yı yerle bir etmişti hani, sonra sürünmüş durmuştu ordan oraya, ne çok yerler görmüş, ne çok insan tanımıştı, ne çok acı çekmişti denizlerde yüreği, kurtarayım derken kendi canını, yoldaşlarına dönüş yolunu açayım derken….. Ama gene de kurtaramadı onları bir türlü, taşkınlıkları yüzünden hepsi yok oldu, Güneş Tanrı'nın sığırlarını yemiş, budalalar, yücelerin oğlu da kapatmış onların dönüş yolunu. Al bir yerinden, tanrıça, anlat bize de. Ölüm uçurumundan kurtulanlar kurtulmuştu, savaştan ve denizden dönenler dönmüştü, bir o kavuşamamıştı yurduna ve karısına, oyuk mağaralarda alıkoymuştu onu Kalypso, yüce Tanrıça, yanıp tutuşuyordu, güçlü peri, kocası olsun diye o. Yıllar birbiri ardından geldi ve geçti, ve tanrıların büktüğü kader ipliği vardı İthake'ye, yurduna döneceği güne, -dertleri orda da tükenmeyecekti ya-, ama tekmil tanrılar o gün acıdılar ona, bir Poseidon vardı ona acımayan, çok içerliyordu tanrıya denk Odysseus'a,
heart
12 kişi
∙
Yapraklar gibidir insan soyu.
Bir yandan rüzgâr bakarsın onları döker yere,
bir yandan bakarsın bahar gelir,
yenilerini yetiştirir, yeşertir orman,
böylece soyların biri göçer, biri doğar.
heart
12 kişi
∙
Homeros sözleri ve alıntıları (5)