masumiyet müzesi okumaya başladım. yaygın okuma yapıyorum. 50 sayfa kadar ilerledim ve fark ettiğim bir şey oldu. sanki masada üç kişiyiz: orhan pamuk, ben ve bir başkası daha. üçümüz sohbet ediyormuşuz da, söz orhan pamuk’a geldiğinde sanki bana değil de, o bir başkasına anlatıyor gibi derdini. anlatamadığım bir yabancılık, bir yavanlık var. teknik olarak doğru açıklayıp açıklamadığımı bilmiyorum ama sizde de aynı his var mı yoksa yanlış bir çıkarım mı yapıyorum?
heart
3 kişi
∙
    Bu gönderiye henüz yorum yapılmamış!