Bir buçuk saate tamamen zevkimden yazdığım yazı
Her sabahki gibi okula gitmek için evden çıkmıştı Lo,annesinden yanaklarına kocaman öpücükler alarak.Kendisine bir numara büyük gelen ayakkabılarını pataküte yere vurarak indi 76 derece olarak hespladığı bayırdan.KAKAPON SOKAK tabelası hergün gördüğü yerde ve herzaman ki gibi dikdörtgendi,hayır değildi,bir YAĞĞĞMUK!!!!Lo’nun ayağı tabelanın hizasından sokağa adım atınca düz bir zemin bulamadı.Herşey şekil değiştirdi Lo’nun ayağı kayarken.Elini uzatıp tutunacak biryer ararken çevresindeki tüm cisim ve olguların 23,5 dereceye sabitlendiğini fark etti.Görüşü 23,5 derece oldu,evler de 23,5 dereceye kıvrılarak göçtü ve Lo’nun görüşüyle beraber hepsi 47 derece oldular.Avuçiçi bir yere dokunuyordu lakin bu yerin yerle alakası ne kadardı?Farkında olmadan havaya tutundu Lo,boşluğa.Düz bir zemin Lo’nun elinin altındaydı.Tutundu,çekti kendini.Yere dik bir açıyla 60 santim yukarıda duruyordu.Düz bir şekilde uzandı,yerdeydi.Herşey kaydı gözlerinin önünde,açıldılar,kırdılar köşelerini açılarını.Tutundu ve çekti kendini boşluğa.Hergün geçtiği sokağa baktı.Tıpatıp aynı gözüküyordu;küçük çorba dükkanı,terzi,bakkal,ileride avukatın ikinci kattaki büro tabelası,hemde kare,hayır YAĞĞĞMUK!!!!ama içe kapanık,her köşesi 23,5 derece.Lo adım atacakken herşey tekrar kaymaya başladı,düştü.Tekrar tutundu ve kendini yukarı çekti.Heryere tutunabiliyordu.Dik,yamuk değil.Kafası karışmıştı.Burnunu karıştırdı,dünyanın aynı bu eğrik büğrük yumuşak sümük gibi olduğunu düşündü.Herşey sümükmü oluyordu yoksa?

Birisi ona sesleniyordu.
-Hey çocuk,ilerleme!
Lo başını kaldırdı.Kısa etek giyen genç bir kız Lo’nun baya üstünde,bacaklarını sıkısıkıya kapamış aşağısında ki küçük çocuğa bakıyordu.

-Sakın hareket etme çocuk.Yere paralel hareket edersen herşey kayıyor.Paralel ne biliyor musun çocuk?

Lo öğretmeninin çok sevdiği bir öğrenciydi.Geçen hafta başlamış basit geometri derslerini birçırpıda kavramıştı.Başını evet anlamında salladı.
-Güzel.Galiba bu noktadan sonra dikey hareket hariç tümşeyler eksen eğikliğinin herşeye nüfuz etmesine neden oluyor.Bu boşluğun dokunulabilir birşey olması da ancak Dünya’nın bize yaptığı bu şakaya katlanıyor olmamıza canı gönülden mükafatı olsa gerek.

Lo hiçbirşey anlamıyordu.Kızda zaten onu kâle alarak söylememişti bunları.Başka bir ses daha geldi.

-Hey,çocuk!

Diğer ikisi,bakkalın oradan gelen,kaynağı belirsiz sese kulak kesildi.
-Duyuyor musunuz?

-Evet!,dedi kız.

-Buradan hareket edemiyorum.İlerlerleyemiyoruz ve ben dikeyde gidemiyorum,kapalı bir yerdeyim.
-Ne oluyor burada?

Adamdan cevap gelmedi.Duymamış olabilirdi çünkü kız çok yukarılardaydı.Lo ona bakıyordu.
-Hey hey!Duyuyor musun?Galiba uzak kaldık.Hey çocuk sen seslen.

Lo’da onu biraz zor duyuyordu.

-Neden bu durumun içinde olduğumuzu sor.

Lo soruyu düz bir şekilde,hiçbir soru tonlaması olmadan adama tekrarladı.
-Bu sabah,iki adam geldi sokağa.Garip giyinmişlerdi.Heryere çok ilgiliymiş gibi göz attılar.Herbir işletmeyi gezdiler.Sonra kendilerinin ilginç buldukları yerleri,ilk olarak lokal olgulardan ve oraya hususi durumlardan yavaşça ayrıştırarak sırayla evrenin tamamını işleten kurallardan birbir kopardıklarını(bize özel bu sıralama insanlığın gelişimine paralel keşfedilen evrensel gerçekler sıralamasını izleyecekmiş)söylediler.Tüm olgulardan sıyrılan yerin,en basit şekilde kendilerinin müzelerde deneyemledikleri profesyonel tablolar gibi üç boyutlu gözüken lakin düz iki boyutlu hareket alanına sahip şeylere dönüştüklerini ve kendilerinin bu yerlerde öz olarak hareket edebildiklerini söylediler.O görünüşleri gerçek değilmiş,asıl varoluşları evrensel yasaların hakimiyetinde yaşayamazmış bu yüzden kendi yaşam alanlarını evrende keşif yaparak beğendikleri yerleri şu anda buraya yaptıkları gibi tek tek toplayarak kurduklarını anlattılar.(Adam’da Lo’yu umursamıyordu galiba.Lo hiçbirşey anlayamıyordu çünkü)Ve ayrışımın bazı olgularla eşit,yan etkileri olabiliyormuş.Yere paralel harekette eksen eğikliğinin herşeye nüfuz edişi bu yüzden galiba.İki düzlem(X ve Y miydi?)yatay olan bize izin vermiyor sanırsam.Ayrıca boşluğun dokunulabilir oluşu da bizim yasalarımız kaybolurken onlarınkinin doğuşunun sonucu olabilir.Bize ne olacak onu ise hiç bilmiyorum.

Lo’nun aklına bu adamın,muhtemelen bakkalın kendisinin bu kadar şeyi nasıl bilebildiği ve bunun garipliği gelmedi.Zaten hiçbirşey anlamamıştı.Yukarıda ki kız ise adamın ona anlattıklarını kendisine tekrarlaması için ona sesleniyordu.Lo ise o sırada,öğretmeninin anlatacağı konuların kendisini şaşırtacak potansiyel ilginçliğini düşünüyordu. ...devamını oku