Yusufçuk Yusuf – Akçasazın Ağaları 2
Yaşar Kemal- Yazar
- Yaşar Kemal
- Yayınevi
- Yapı Kredi Yayınları
- Sayfa
- 664
- ISBN
- 9789750807332
Arka kapak
Akçasazın Ağaları tarihle, zamanla, düzenle hesaplaşmanın hikayesidir. Ağalar çökerken yanı başlarında yeni bir tarih yazılır, değişme kaçınılmazdır. Güçlüler dövüşürken doğa da ses verir.
Yusufçuk Yusuf Çukurova’ya kuşaklar boyunca egemen olmuş iki derebeyinin hikayesidir. Köylüleri yıllarca baskı altında tutan bu güç kırılırken, yeni zamanların gereklerine uyum sağlamış yeni zenginler başka bir güç oluştururlar. Barbarlığı çağrıştıran bu güç, “bataklıktan kurtulmaya yüz tutmuş bir bataklık toprağını yağmalar”.
“İnsanoğlu farklılaşıyor, deri değiştiriyor ve kendini yeniden tanımlıyor. Acaba ortaklaşa yitirilen yüzyılların ağırlığını bir kenara koyabilecek mi? Genelleştirmek bizim elimizde.Yaşar Kemal’in Binbir Geceleri bizi buna davet ediyor.”
Alain Bosquet, Le Matin, (Fransa)
“Hasatla birlikte, omuzları evrensel genişlikte Türk yazarı Yaşar Kemal’in yeni kahramanlık destanı geldi. Bunalım evreninde bir trajedi. Kitapta İnce Memed’in yazarının bizi alıştırdığı epik ve toprak kokan soluğu bulmak da mümkün.”
André Clavel, Nouvelles Littéraires, (Fransa)
“Yusufçuk Yusuf’ta Yaşar Kemal’i yeni ve büyük bir atılım içinde buluyoruz. Bu kitap yalnız Yaşar Kemal’in en önemli yapıtı değil, Türk romanının da başyapıtlarından biridir.”
Cemal Süreya, Oluşum
“Hugo çapında bir yazar olan Yaşar Kemal’in en önemli özelliği, günümüzde gözardı edilen bir tarzda freskler çizerek yazması.”
Christian Guidicelli, Guide Lire, (Fransa)
Alıntılar7
Tümünü gör... Yağmur kara, mavi, yeşil, ak, sapsarıydı. Herkes kendi tadınca görüyordu dünyayı. İnsanoğu için her şey insandı. Çukurdan böceği çıkarmaya çalışan karınca, böceği koklayıp sıvışan iri karıncalar, kuşlar, arılar, cerenler, kartallar, sudaki balıklar, yeryüzünde gökyüzünde, suda ne kadar gözüken yaratık varsa insan gibi davranıyor tekmili, insan gibi duyuyorlar, insan gibi davranıyorlardı. İnsan baktığı sürece evrendeki her şey insandır.
... Ben bu çocuklardan korkarım, diye mırıldandı. Bu, bir köşeye büzülüp sabahtan akşamlara kadar düşünen çocuklardan korkarım. Bunlar uzun yaşamazlar. ...
... Gitmiştir. Onu bildim bileli bir yerde durmaz, kaçar. Ölümden kaçar. Sanki o kaçınca ardından ölüm yetişemeyecekmiş gibi. Bildim bileli bir yerde duramaz, oradan oraya kaçar, ardına hiç bakmaz, ağzını açmış, onu kovalayan, yalım gözlü, yalım dilli ölüm canavarının önüne düşmüş kaçar ha kaçar. ...