Sanatçının Bir Genç Adam Olarak Portresi alıntıları
James JoyceSanatçının Bir Genç Adam Olarak Portresi (James Joyce) kitabından okurların paylaştığı 5 alıntı. Alıntılar en çok beğenilenden başlayarak sıralanır; en yenileri görmek için sıralamayı değiştirebilirsin.
Böyle anlar çabuk geçiyor, yüreğini eriten tutkunun alevleri içinde hırsla yeniden yanmaya başlıyordu. Dudaklarından dizeler dökülüyor, dile gelmeyen haykırışlar, söylenemeyen hayvani sözler beyninde çıkış yolu arayarak koşturuyordu. Damarlarında akan kan isyan ediyordu. Karanlık ıslak sokaklarda, kapı ağızlarının, dar geçitlerin kasvetine bakarak, herhangi bir ses duyma hevesiyle bir aşağı bir yukarı dolanıyordu. Tuzağa düşmüş, vahşi bir hayvan gibi inliyordu. Kendi türünden biriyle günah işlemek, bir başka varlığı kendisiyle birlikte günaha zorlamak, onunla birlikte, bu günahın içinde mutluluğun doruğuna ulaşmak istiyordu.
Bana bak Cranly, dedi. Bana ne yapıp ne yapmayacağımı sordun. Ne yapacağımı ve ne yapmayacağımı anlatayım sana. İster evim, ister yurdum ister kilisem olsun, inanmadığım şeye hizmet etmeyeceğim: Kendimi olabildiğince özgür ve bütünüyle dile getirebileceğim bir hayat veya sanat tarzı bulmaya çalışacağım, kendimi savunmak için de kullanmasını bildiğim silahları kullanacağım - sükünet, sürgün ve kurnazlık.
Yüreği titredi, soluğu hızlandı ve güneşe doğru süzülüyormuşçasına vahşi bir ruh gezindi uzuvlarında. Yüreği coşkun bir korkuyla titredi, ruhu uçmaktaydı. Yeryüzünün ötesinde bir havaya süzülüyordu ruhu ve tanıdığı bedeni bir solukta arınmış, muğlaklığından kurtulmuş, ruhun özüyle karışarak ışıldamıştı. Uçuyor olmanın coşkusu gözlerini ışıl ışıl, nefesini yaban, rüzgârların taşıdığı gövdesiniyse heyecanlı, yaban ve ışıl ışıl yapmıştı.