Frankenstein alıntıları
Mary ShelleyFrankenstein (Mary Shelley) kitabından okurların paylaştığı 4 alıntı. Alıntılar en çok beğenilenden başlayarak sıralanır; en yenileri görmek için sıralamayı değiştirebilirsin.
Ruhu ne kadar harap olursa olsun, doğanın güzelliklerini kimse ondan daha derinden takdir edemez. Bu muhteşem diyarlardaki yıldızlı gökyüzü, deniz ve türlü manzara karşısında hâlâ ruhu bir anda kanatlanıp göklere yükselebiliyor. Böyle bir insan ikili bir hayat sürer: Istırap çekebilir ve hayal kırıklıklarının altında ezilebilir ancak kendi içine çekildiğinde etrafını kuşatan o parlak hâle içine hiçbir hüzün veya aptallığın giremeyeceği kutsal bir ruha benzer.
Heyhat! İnsan vahşi doğada neden aşikâr olandan daha fazla duyarlılığa sahiptir ki bu ne işe yarar insanı muhtaç kılmaktan baska? Dürtülerimiz sadece açlık, susuzluk ve arzudan ibaret olsaydı özgür sayılabilirdik belki ama artık esen her rüzgârla rastgele bir sözcük veya o sözcüğün bizde çağrıştırdığı bir sahnenin peşinde sürüklenip gidiyoruz.
Coşkun merakımı, dünyanın evvelce hiç ziyaret edilmemiş bir parçasının manzarasıyla doyuracağım. Belki daha önce hiç insan ayağı değmemiş topraklara adım atacağım. İşte bunlar beni cezbediyor, tehlike ve ölüm korkuma galebe çalmaya, küçük teknesinde tatil arkadaşlarıyla nehir boyunca keşfe çıkan bir çocuğun neşesiyle bu zahmetli seyahate başlamaya beni ikna etmeye yetiyor.