Yücelik geçici bir deneyimdir. Asla kalıcı değildir. Kısmen insanoğlunun efsane yaratmaya meyilli hayal gücüne dayanır. Yüceliği deneyimleyen kişi nasıl bir efsanenin içinde olduğunu anlamalıdır. Kendisine hangi imajın verildiğini düşünmelidir. Alay etmesini de bilmelidir. Böylece rolünü inanmadan oynar. Alaycılık kendini rolüne fazla kaptırmasını önleyecek tek şeydir. Bu nitelik olmazsa, kısa süreli yücelik bile insanı mahveder.-PRENSES IRULAN,"Muad'Dib'in Toplu Özdeyişleri"
Babam Padişah İmparator bir gün beni elimden tuttu; huzursuzluğunu annemden öğrendiğim yöntemler sayesinde hissettim. Beni Portreler Salonu'na, Dük Leto Atreides'in egosuretinin karşısına götürdü. Babam ile portredeki o adamın birbirlerine ne kadar benzediğini fark ettim; ikisinin de yüzü zayıf ve yakışıklı, yüz hatları keskin, bakışları etkileyici ve soğuktu. "Kızım, prensesim, keşke bu adam kendine eş ararken daha büyük olsaydın," dedi babam. O sırada 71 yaşındaydı ve portredeki adamdan daha yaşlı görünmüyordu... Ben isa daha 11 yaşındaydım ama o an bir şeyi anladığımı hatırlıyorum; babam, Dük'ün kendi oğlu olmamasına içten içe hayıflanıyordu ve onları birbirine düşman kılan siyasi zorunluluklardan hoşlanmıyordu.-PRENSES IRULAN,"Babamın Evinde"