Valerie Solanas, yirminci yüzyıl karşı kültür, avangart ve feminist hareketinin en radikal, tekinsiz, ödünsüz ve marjinal figürlerinden biridir. Çocukluk ve ilk gençlik yılları sistematik aile içi istismar, evden kaçış, erken yaşta hamilelik ve evsizlikle şekillenen Solanas, tüm bu ağır biyolojik ve psikolojik travmalara rağmen Maryland Üniversitesi Psikoloji Bölümü’nden başarıyla mezun olmuştur. Genç yaşta Berkeley ve Minnesota üniversitelerinde klinik psikoloji ve hayvan davranışı üzerine lisansüstü araştırmalara katılmış, laboratuvar ortamlarında hücresel biyoloji ve hormonal mekanizmalar üzerine çalışmıştır. Ancak akademik dünyanın kurumsal sınırlarına ve ataerkiyle olan göbek bağına öfkelenerek her şeyi reddetmiş; Greenwich Village’ın yeraltı dünyasına dalarak hayatını seks işçiliği ve dilencilikle sürdüren bir dışlanmışa dönüşmüştür. Solanas, insan doğasının patolojisini, cinselliği, yabancılaşmayı ve toplumsal hiyerarşileri salt kuramsal bir düzlemde değil; sokağın ve kendi zihninin en çiğ, en grotesque dehlizlerinde bizzat deneyimlemiştir.
Yazarın radikal feminist teoride ve yeraltı edebiyatında sarsıcı bir bomba etkisi yaratan anıtsal başyapıtı “SCUM Manifesto” (Society for Cutting Up Men / Erkekleri Doğrama Cemiyeti Manifestosu) adlı kült metindir. Solanas bu metinde, psikoloji ve biyoloji eğitiminden gelen keskin, klinik ve mesafeli dili sarsıcı bir nefret, hiciv ve kara mizahla harmanlar. Erkeği biyolojik olarak eksik, kusurlu ve genetik bir kaza olarak nitelendiren yazar; paranın, devletlerin, savaşların ve her türlü kurumsal baskının kaynağının bu eril yetersizlik olduğunu iddia eder ve kadınları toplumu tamamen ele geçirmeye, parayı yok etmeye ve erkek cinsini ortadan kaldırmaya çağırır. 1968 yılında, pop art ikonik figürü Andy Warhol’u, kendi yazdığı “Up Your Ass” adlı tiyatro oyununu sabote ettiği ve hayatını kontrol etmeye çalıştığı gerekçesiyle vurarak ağır yaralaması, onu bir anda küresel suç ve medya tarihinin merkezine taşımıştır. Bu suikast girişiminin ardından paranoid şizofreni teşhisi konulan, akıl hastanelerinde ve cezaevlerinde uzun yıllar izole edilen Solanas; lirik, çiğ ve öfkeli üslubuyla kurumsallaşmış delilik ile dâhilik arasındaki o incecik çizgide yürümüştür. 1988 yılında San Francisco’daki köhne bir otel odasında, zatürre nedeniyle derin bir sefalet ve yalnızlık içinde hayata veda eden Valerie Solanas, ardında sistemin ve biyolojik gerçekliğin sınırlarını zorlayan, modern tarihin en karanlık ve provokatif başkaldırı manifestolarından birini bırakmıştır.