
Stephen King sözleri ve alıntıları
İnsan aklının alabileceği dehşetin sınırı olacağına inanmak yalnış bir düşünce olmalıdır. Tersine insanı saran karanlık arttıkça harekete geçen bir mekanizma da bu sınırı sonsuza dek genişletir. İnsanın deneylerinin kendisine verdiği kanı şudur: Karabasanlar giderek karardıkça dehşet üstüne dehşet yağar, bir kötülük bir başkasını doğurur, sonunda karanlık her yeri, her şeyi kaplar. İnsana en dehşet veren sorun da zihninin bunların ne kadarını alacağı ve yine de acımasız, uyanık bir aklı başındalığa sahip olacağıdır. Bu tür olayların kendilerine özgü saçmalığa sahip olacakları kuşkusuzdur. Hatta bir noktada durum birden gülünçleşir de. İşte o noktada akıl ya kendini korumaya başlar ya da baskıya dayanamayıp ezilir.
Canavarlar gerçektir, hayaletler de... İçimizde yaşarlar ve bazen, onlar kazanır.
Sözümona New York'taki bir dergi ona iş vermişti. Eski otele giderek yıkıntıların resimlerini yapacaktı. Bu resimleri, hazırlanan yazıyla birlikte basacaklardı. O eski otel çok ünlüydü vaktiyle. Overlook adlı bir yer. On yıl önce yandı. Bekçi binayı tutuşturdu. Delinin biriydi o. Kentte herkes öyle söyledi. Ama neyse... adam öldü...
Evet.Yazı.Eserlerinin sende uyandırdığı gurur.Romanın kendi değeri... Sancı arttığı zaman bunlar birer hayal halini alıyor.Ben olgunluğa eriştikten sonra yazar sözcüğünün benim için en önemli bir tanımlama olduğuna inandım.Ve o kadın bana bunu yaptı.Yapabildi.Korkunç bir şey... Kaçıp kurtulmam gereken bir yaratık.Annie gerçek bir tanrıça.Eğer beni öldürmezse içimdekileri öldürücek.
Annie'nin dumanlar tüten, tehlikeli görünüşlü mangalı çıkardığını ve daha sonra alışveriş arabasına benzeyen bir şey getirdiğini hayal meyal hatırlıyordu. Bu durum onu şaşırtmamış, meraklandırmamıştı da. Ne de olsa burada konuktu. Mangallar, el arabaları. Belki de yarın park sayacı ya da bir nükleer başlık. Eğlenceli bir evde konuk olduğun zaman kahkahaların ardı arkası kesilmezdi.












