
Stephen King sözleri ve alıntıları
Johanna o eski koltuğuna yerleşmiş kitap okuyordu. (O gece Maugham değil de, çağdaş yazarlardan en sevdiklerinden biri olan William Denbrough elindeydi.)
Onu artık unuttular. Onu bir çeşit sembol yapıp, umutlarıyla, düşleriyle herkes gibi bir insan olduğunu unuttular. Ama artık bunları söylemenin bir yararı yok sanırım. Onu manşetlerden indirip gerçek bir insan gibi göstermek olanaksız. Ama o bir insandı ve o da acı çekiyordu. Hiç bilemediğimiz kadar da acı çekti.
Bu kiler değil, kahrolasıca bir süpermarketti. Annie'nin kilerinde belirli bir sembolizm var sanırım, diye düşündü. O dizi dizi yiyecekler gerçekle paranoya arasındaki sınırı açıklıyor gibiydi. Ama Paul kendi durumunu düşündüğü için bu incelikleri tahlil etmeye kalkışmadı. Sembolizmi boş ver! Yiyecek al.
Belki Misery'nin başına ne geleceğini bilmiyorum ama beni neyin beklediği hakkında kesin bir fikrim var... Seni de. Ben 'SON' diye yazacağım. Sen romanı okuyacaksın. Ve bir de sen 'SON' diyeceksin. Öyle değil mi? İkimizin sonu olacak bu. Bunu tahmin etmeme bile gerek yok. Kim ne derse desin gerçek her zaman hayalden çok daha garip oluyor. İnsan çoğu zaman neler olacağını kesinlikle, tamı tamına biliyor











