Sait Faik Abasıyanık sözleri ve alıntıları

Sait Faik Abasıyanık kitaplarından okurların paylaştığı 12 alıntı. Alıntılar en çok beğenilenden başlayarak sıralanır. En çok alıntılanan kitaplar: Havada Bulut, Semaver, Mahalle Kahvesi.

Yazar sayfası
12 alıntı
insanın istanbul’a gidesi geliyor bu öyküyle, orada olanları kıskandım açıkçası 🙂
İstanbul'dan daha güzel bir başka İstanbul vardır. Bilmiş olunuz.
heart
13 kişi
∙
Doğru, yalnız hayalle geçiniyorum; ben yalnız hayal kuruyorum.
heart
11 kişi
∙
İstanbul'da tifüs, memlekette zelzele, dışarıda harp, ben sana âşığım: İşte 1942 senesinin 21 Haziranı'nın gece yarısından sonra saat üç buçukta uyanık, beyaz şimşeklerin çaktığı, yağmurlu bir gecenin sana tebliği:
heart
11 kişi
∙
Sevgilim! Hikayeye girmeden evvel uzun uzun gevezelikler yapmamalıyız. Ama ne yapayım? Kibritim olmadığı zaman cıgarasından cıgara yakılmaya müsait bir adamı nasıl aramam? Cıgara içmekten vazgeçilebilir mi? Hikaye yazmaktan da, kör olası, vazgeçemiyoruz. İşte bir müddettir ben de, elimde cıgara, adam arıyor gibiyim. Ne kadar üstü başı düzgünler, suratı ciddiler, hali azametliler içinde kalmışım ki bir türlü hikayeme yanaşamıyorum.
heart
10 kişi
∙
Büyük hayaller kuralım sevgilim! Ben şimdi böyle yapıyorum. Tertemiz bir şehirde, asfalt caddeler üstünde, dibinde metrolar geçen, üstünden kolosal otobüsler uçan, muazzam, eğlenceli bir şehirde seninle yaşamak istiyorum. Büyük kahvelerde çay içiyor, temiz lokantalarda kolalı peşkirlerle yemek yiyor, latif rahiyalı şaraplar içiyor, tertemiz bir yatakta seni kollarımın arasına alıyor, sana: Bütün mesut şehir uyudu, uyuyalım sevgilim, diyorum. Sabahleyin bitlerle dolu, kimsenin kimseye hürmet etmediği, kimsenin kimseyi hürmete layık bulmadığı, istismar edenin, çalanın zengin ve bahtiyar olduğu, esnafının azgın, zenginin deli, haris, egoist, gaddar, fakirinin kayıtsız, sersem olduğu bir şehirde; işin kötüsü sensiz, oldukça kirli bir yatakta uyanıyorum. Ama sevgilim, olacak, büyük hayaller kuruyorum.
heart
10 kişi
∙
İçim ona nehirlerin denize aktığı gibi akıyordu.
heart
10 kişi
∙
"Oğlum patlak göz. Ben insanoğlu. Sen hayvanoğlu. Bundan milyonlarca sene evvel her ikimiz de kurttuk, solucandık, tek hücreli mahluktuk. Ondan evvel boşlukta bir tozduk. Sonra bak bu hale geldik. Bundan sonra belki böyle kalırız. Belki değişiriz. Ama böyle kalmayalım. Siz de bedbahtsınız, biz de. Evlerde uyuyanlar, ipekler içinde uyuyanlar, kadın koynunda uyuyanlar, soba başında kıvrılmış bobiler de var. Lastikten kemikleri, topları var. Hanımları atar, koşup getirirler. Sabahları kapıcılar gezmeye çıkarırlar. İnsanlar var, sevdiklerini almışlar şu saatte koyunlarına, dalmışlar iki kişilik rüyalarına. Pekala ne yapalım? Ama sen Zeyrek yokuşunda kuyruksuz, tüysüz, uyuz, soğuktan titreyen bir sokak köpeği, ben Panco'nun arkadaşı, başka hiçbir şey değil, yağmura vurmuş, uykusuz, canı burnunda, yüreği Ağaççileği sokağında, kafası Bomonti tramvay durağından yüz metre uzakta kirli bir yastıkta adamcağız. Ne yapalım? Günün birinde dostluklardan, insanlardan ve hayvanlardan ve ağaçlardan ve kuşlardan ve çimenlerden yapılmış vazife hissi ile çarpan yüreklerle dolu bir alemde yaşayacağımızı düşünelim. Bir ahlakımız olacak ki hiçbir kitap daha yazmadı. Bir ahlakımız, bugün yaptıklarımıza, yapacaklarımıza, düşündüklerimize, düşüneceklerimize hayretler içinde bakan bir ahlakımız. O zaman seninle daha uzun dostluklar ederiz patlak göz. O zaman hiç merak etme. Dostum Panco da bana hak verecektir. Kilise ahlakından söz açmayacak. Dostluğun olağanüstü güzelliğini çocuklarına anlatacaktır."
Alemdağ'da Var Bir Yılan
Alemdağ'da Var Bir Yılan Sait Faik AbasıyanıkYapı Kredi Yayınları- Sayfa: 12
heart
9 kişi
∙
Ölüm bildiğimiz kadar korkunç bir şey değildi. Yalnız biraz soğuktu o kadar...
heart
9 kişi
∙
Lüzumsuz Adam
Yedi senedir bu sokaktan gayri, İstanbul sehrinde linç edeceklermiş, paramı çalacaklarmış -ne bileyim bir yere gitmedim. Ürküyorum, Sanki döveceklermiş, bir şeyler işte gibime geliyor da şaşırıyorum. Başka verlerde bana bir gariplik basıyor. Her insandan kor-kuyorum. Kimdir bu sokakları dolduran adamlar? Bu koca sehir, ne kadar birbirine yabancı insanlarla dolu. Sevişemeyecek olduktan sonra neden insanlar bövle
birbiri içine giren şehirler yapmışlar? Aklım ermiyor. Birbirini küçük görmeye, boğazlaşmaya, kandırmaya mı? Nasıl birbirinden bu kadar ayrı, birbirini bu kadar tanımayan insanlar bir şehirde yaşıyor?
heart
7 kişi
∙
Sabahın köründe yarım kafayla ders dinlerken kafayı koyup yatmadan saniyeler önce…
Yatak şimdi bütün insanlar için ekmek kadar azizdir. Yatak bir sevgili, yatak hatıra, yatak çocukluk, güzel rüya, yatak bir bahar, bir deniz kenarı, bir egzotik memleket, bu saniyede insana dostlarım yatak ne değildir ki...
heart
7 kişi
∙
Daha fazla göster

Paylaşmak için giriş yap

Alıntı paylaşmak, beğenmek ve yorum yazmak için giriş yap. Hesabın yoksa ücretsiz kaydolabilirsin.