
Pyotr Kropotkin sözleri ve alıntıları
Pyotr Kropotkin kitaplarından okurların paylaştığı 7 alıntı. Alıntılar en çok beğenilenden başlayarak sıralanır. En çok alıntılanan kitaplar: Anarşist Ahlak, Bir İsyancının Sözleri.
Düşüncelerini başkalarıyla paylaşmadan düşüncenin hiçbir çekiciliği olmaz. Bin bir zahmetle bir düşünce elde edip, onu da, kendi mührünü basmak için özenle saklayan insan, yalnızca düşünce fakiridir. Zekâ dolu insan, düşünceyle taşar; düşüncelerini avuç dolusu saçar: Onları paylaşmazsa, yedi iklim dört bucağa serpemezse acı çeker: Onun yaşamı buradadır.
Zevk elde etmeye çalışmak, acıdan kaçınmak organik dünyanın genel gerçeğidir (başkaları buna yasa diyecektir). Hatta yaşamın özü budur. Hoşa giden şeyi elde etmeye çalışmaksızın yaşam bile olanaksız olur, organizma parçalanır, yaşam biter. Demek ki, insanın eylemi ne olursa olsun, davra nış çizgisi ne olursa olsun, doğasının gereksinimine uymak için daima bunu yapar. İlgisiz davranış ya da en çekici davranış gibi, en iğrenç davranış da bireyin herhangi bir gereksinimi tarafından aynı ölçüde belirlenir. Şu ya da bu biçimde davranan birey, bu davranışından zevk aldığı için böyle davranmış olur, çünkü böylelikle acıdan kaçınır ya da kaçındığına inanır.
Bizleri yönetmek için elzem oldukları bahanesi altında emeğimizle beslenen bir tembeller [aylaklar] sınıfına sahip olduğumuz sürece… bu tembeller, halkın maneviyatı için her zaman vebamsı bir odak oluşturacaktır. Diğer insanlarla dayanışma duygusunun tümü varlığının bizzat temelleri tarafından susturulmuş ve en çirkin bencillik duyguları bizzat yaşam tarzı tarafından beslenen ve de bütün yaşamı boyunca yeni [maddi] hazlar arayışı içindeki tembel ve aptal insan, işte bu insan hep en bayağı kösnüllüklere meyledecek, kendisini çevreleyen her şeyi değersizleştirip küçültecektir…
Yönetilmek istemiyoruz. Ama bununla, kimseyi yönetmek istemediğimizi de ilân etmiş olmuyor muyuz? Aldatılmak istemiyoruz, bize daima gerçeklerden başka bir şey söylenmesin istiyoruz. Ama bununla, her zaman gerçeği, yalnızca gerçeği, bütün gerçeği söyleyeceğimizi de ilân etmiş olmuyor muyuz? Emeğimizin meyvelerinin çalınmasını istemiyoruz, ama bununla, başkalarının emeğinin ürününe saygı duyacağımızı da ilân etmiyor muyuz?
Yönetici sınıflar bizlere çalışma özgürlüğü sözü vermişlerdi… bizleri fabrikanın, patronun, ustabaşının köleleri yaptılar; herkes için öğrenim vaat etmişlerdi… bizleri kendi kendimizi yetiştirme olanaksızlığı seviyesine düşürdüler; siyasî özgürlük vaat ettiler… bizleri savaşlara, bitip tükenmez savaşlara sürüklediler.Hâsılı, egemen sınıflar sözlerinin hiçbirini tutmadılar.
İnsanları kesinlikle özgür bırakın; onları sakatlamayın -dinciler bunu yeterince yaptı. İnsanların tutkularından bile çekinmeyin: Tutkular, özgür bir toplumda hiçbir tehlike oluşturmaz. Yeter ki siz kendi özgürlüğünüzden vazgeçmeyin; yeter ki siz başkalarının sizi köleleştirmesine izin vermeyin; ve yeter ki, herhangi bir bireyin şiddetli ve toplum-karşıtı tutkularına siz, aynı derecede güçlü toplumsal tutkularınızla karşı koyun. O zaman, özgürlükten çekinecek bir şeyiniz olmaz…
Yazar sizden tek bir şey istiyor: Yalnızca ayrıcalıklıların değil, ama herkesin mutluluğu ülküsünü bir an için olsun onunla paylaşmanızı. Ne kadar kısa ömürlü olsa da bu istek; heveslerinizin bir anlık özenci, aklınızdan geçiveren bir anlık hayal değil de samimiyse eğer... Kısa bir süre sonra onunla hemfikir olmanız mümkün.









