26. - (FLU'PLACE)
Efsun bir labirentte kaybolmuştur.
Bir ara ayak bileğini burktuğu için topallamaktadır.
Onu gizil köşelerden, yalnızca gözleri oynayan resmi üniformalı kuklalar seyretmektedir.
Efsun, oradan kurtulamayacağını anlar ve boşluğa bağırır.
EFSUN: Cehalet, daha doğal! Bilgi, doğaya aykırı!
Biri, az öteden 'Hayır' diye inler.
EFSUN: Kim var orada?! Kim konuştu?!
Efsun, ürkek adımlarla ilerler.
Bir kuru kan çeşmesinin altında Fırat yatmaktadır. Üstübaşı paramparçadır. Yaralıdır.
FIRAT: Bir komünist böyle laflar etmemeli. Canım hamburger çekiyor.
EFSUN: Sayıklıyor..
Efsun, aceleyle çevresine bakınır.
EFSUN: Yardım çağırmalıyım..
Fırat, son bir gayretle doğrulur.
FIRAT: Boşuna yorulma.. Hayat buraya kadar.. Ölmeden önce ortak bir şarkı belirleyelim mi?
Efsun, sinirlenir.
EFSUN: Siz Stalinistler hep böyle yavşaksınız işte!
Fırat, gülerken kesik kesik öksürür; her öksürüşünde ağzından dışarı kan pompalanır.
FIRAT: Siz ne bok yiyorsunuz peki?! Marksizmi panel mezesi yaptınız! Hani pratiğiniz?!
EFSUN: Şans mı tanındı?!
FIRAT: Şans mı?! Ne şansı?! Bu olup biteni şansla ölçüyorsan eğer, sen bilinçlenmeni tamamlayamamışsın kızım. Bence bu işlere hiç bulaşma!
EFSUN: Kan kaybetmişsin, ne dediğini bilmiyorsun. İbnelerle oynaşırken aklın neredeydi?! Şimdi bana ahkam kesme!
(...)