
Edouard Leve
Çağdaş Fransız edebiyatının ve kavramsal sanatının en radikal, sarsıcı figürlerinden biri olan yazar, aslında ESSEC İşletme Okulu’ndan mezun olmuş ancak yönünü tamamen sanata çevirerek önce resimle, ardından soyut ve kurgusal temelli fotoğrafçılıkla uğraşmıştır. Edebi üslubunda duygulardan arındırılmış gibi duran, nesnel, minimalist, listeler ve kısa cümlelerden oluşan tekinsiz bir dil benimsemiştir. Gündelik hayatın absürtlüğünü ve insan varoluşunun mekanikliğini, adeta bir veri dökümü yapar gibi buz gibi bir netlikle anlatır. Edebiyat dünyasındaki en büyük yankıyı, kronolojik bir bağ barındırmayan, tamamen kendisi hakkındaki rastgele doğrulardan ve fragmanlardan oluşan otobiyografik eseri “Autoportrait” (Otoportre) ile yakalamıştır. Bu deneysel tarzını, hayatın içindeki sıradan eylemleri ve nesneleri katalogladığı “Journal” (Günlük) takip etmiştir. Ancak onu dünya edebiyatında trajik bir kült haline getiren başyapıtı, en yakın arkadaşının intiharını ve bu ölümün geride bıraktığı boşluğu eşsiz bir soğukkanlılıkla işlediği “Suicide” (İntihar) romanıdır. Yazar, bu sarsıcı metnin taslağını yayıncısına teslim ettikten tam on gün sonra, 42 yaşında kendi hayatına son vermiştir. Arkasında bıraktığı bu trajik veda metniyle, edebiyatın kurmaca sınırlarını gerçek yaşamın sertliğiyle paramparça eden en özgün ve melankolik kalemlerden biri kabul edilmektedir.









