Öncelikle kitap beklentimin biraz altında kaldı veya ben beklentimi çok yükselttim. Kitabın ana hikâyesi "Ruh Hırsızı" ve "Fırtınayaratan" olarak ikiye ayrılmış. En beğendiğim de ilk kısımdı. Hikâye kronolojik olarak karışık olsa da okurken zorluk çekmedim. Bu kısımda beğenmediğim tek şey, Elric'in başı ne zaman dara düşse "Arioch!" diye bağırıp durumdan kurtulmasıydı. Bir iki sefer neyse de sürekli olunca, kurguda tembellik yapılmış dedirtti. İkinci kısma gelirsek, burası kitabın en vasat tarafıydı. En büyük ve en önemli şeyler bu kısımda yaşansa da kurgu yer yer hiç akmadı. Çünkü sürekli, Kaos kazanırsa ne gibi sonuçlar doğabileceğini anlatan, birbirinin aynısı elli(!) paragraf okudum. Bazen o kadar sıkıldım ki "Yetiş ya Arioch!" diye bağırasım gelse de kitabı bitirebildim. Sonuç olarak, karakterin hikâyeden daha üstün olduğu bir eser. Özellikle türe ilgi duyanların kesinlikle okumasını tavsiye ederim.