Kitap İncelemesi
Maksim Gorki’nin Ana romanı, edebiyat tarihinin en güçlü uyanış metinlerinden biri olsa da kusursuz bir başyapıt değil benim için. Ne kadar gençliğimde okuyup işçi sınıf ayrımını bu kitap sayesinde tanısam da şimdi okuyunca edebi açıdan değerlendirmem gerek. Fakat bana kattıklarından dolayı her zaman baş ucu kitaplarımdan biri olmaya devam edecek. Korkunun, sindirilmişliğin ve sefaletin içinde yoğrulmuş Pelageya’nın adım adım bilince ve sarsılmaz bir iradeye evrilmesi muazzam bir karakter inşası. Ancak romanın en büyük zaafı, derinliğini yer yer açık bir politik acıtasyona ve didaktizme kurban edilmesi. Pavel başta olmak üzere neredeyse tüm devrimci figürler insani zaaflarından arındırılmış. Hepsi adeta heykelsi birer erdem abidesi olarak çizilmiş. Karşı taraf ise aynı sığlıkta, karikatürize bir kötülükle sunuluyor. Bu siyah-beyaz keskinlik, anlatının edebi katmanını törpüleyip metni kimi yerlerde broşür havasına sokuyor gibi geldi bana. Yine de Pelageya’nın içsel mücadelesi ve o kör düğüm olmuş korkuyu söküp atma süreci eseri çok iyi ayakta tutuyor.
heart
8 kişi
∙
    Bu gönderiye henüz yorum yapılmamış!