Bu gönderi Mokita'da yazdığım ilk inceleme ve bunu Yatak Böceği için yapmak benim açımdan çok heyecanlı. Sencer'i günlük hayatta gördüğünüz birçok insana benzetebilirsiniz aslında. İlk bölümlerde bende de öyle bir izlenim oluşturdu. Ama kurgu ilerledikçe bu tanıdık halleri garip ve rahatsız eden bir şekle büründü. Özellikle atmosferin bununla paralel değişmesini ve tekinsiz bir hal almasını çok sevdim. Bu noktada mekan olarak İzmir'i kullanmak ve oraya ait bir doku oluşturmak çok mantıklı. Zaten romanda da şehir bir arka plan olarak kalmıyor, dile işliyor. Metinde sizi bilinli olarak rahatsız edecek ve tetikleyecek birçok unsur da var. Bundan etkilenecek ve 'benim tarzım değil." diyenler olacaktır elbette. Ama bu kısımlar da metnin ayrılmaz bir parçası olduğu gibi edebi zevki de fevkalade artırıyor diye düşünüyorum. Uzun lafın kısası :) Herkesin okuma zevkine uygun bir kitap mı bilmiyorum ama bence edebiyatın zevki rahatsız olmakla başlıyor. Bu yüzden Yatak Böceği hepimizin içinde kalan sığ düşüncelere ilerliyor. Bunu fark etmek yahut etmemek size kalmış :) Yazarın ellerine sağlık. Tamamını okumayı dört gözle bekliyorum.