Zikir ve fikrin, bütün vakitleri veya çoğunu kaplaması gerekir. Çünkü nefis, yarartılışı icabı dünya lezzetlerine meyillidir. Mesela, kul vakitlerinin yarısını dünya işlerini tedbir etmeye ve mubah şehvetlerini (arzularını) gidermeye ayırsa; diğer yarısını da ibadetlere tahsis etse, nefin fıtratına uygun olduğu için dünyaya meyil tarafı ağır basar. Çünkü (dünya ve ahiret için ayrılan) vakitler eşittir. İnsan tabiatı onlardan birine yönelince, ikisi dengede olmaz. Çünkü insanın zâhiri ve bâtını dünya işlerine destek verir, kalbi de bütün gayretiyle dünyayı elde etmeye yönelir. Onu ibadetlere yöneltmek ise zordur. Kalbin ibadetlerde ihlâslı ve huzur halinde olması ancak bazı vakitlerde mümkün olur (Bunu sürekli yapamaz).
heart
6 kişi
∙
    Bu gönderiye henüz yorum yapılmamış!