Yayıncı bu odadaki kişilerin eylem insanı değil edebiyatçı olduklarının (üstelik yaşlıydılar da) fa rkındaydı mutlaka. Kendilerini Tennyson'ın şiirine kaptırmaları, kazanamayacakları savaşlara giren savaşçılar gibi davranmaları çılgınlıktı. Fields konuşacakken duraksadı; kibus sırasında konuşmaya çalışan ama başaramayan biri gibiydi. Birden onu deniz tutmuştu sanki. Holmes usulca iç geçirerek Fields'ın itiraz etmesini desteklediğinin sinyalini verdi. Ama Fields önce Longfellow'a, sonra da Lowell'a çatık kaşlarla baktıktan sonra ayağa fırlayıp Tennyson'ın şiirini fısıldamaya başladı. Olacakları göze alıyordu: "' ... ve eskisi kadar Güçlü olmasak da Yeri göğü sarsınasak da, biz hala biziz ... "'







