Havada tellere asılı gibi duran martı benzetmesi basit bir tasvir gibi gözükebilir fakat bu tip benzetmeleri farklı objeler üzerinden tekrar tekrar kullanıyor faulkner. Bu da aslında yine macbeth’in romanın çıkış noktası olan tiradına getiriyor: “Tomorrow, and tomorrow, and tomorrow,Creeps in this petty pace from day to day,To the last syllable of recorded time;And all our yesterdays have lighted foolsThe way to dusty death. Out, out, brief candle! Life’s but a walking shadow, a poor player,That struts and frets his hour upon the stage, And then is heard no more. It is a taleTold by an idiot, full of sound and fury,Signifying nothing.” Faulkner’ın amacı tiradın anlattığı şey ve romanın genel konsepti ile de uyuşacak şekilde, roman evrenini bir tiyatro sahnesinin yapaylığında resmetmek.
The sahip went through the bridge , moving under bare poles like a ghost in broad day, with three gulls hovering above the stern like toys on invisible wires.
∙
