Az önceki alıntılarımda yazdığım ek yorumların genişletilmiş ek hali gibi: ironik bir şekilde neredeyse tanrılaşmış vaziyette olan bu rol, Paul’un özgür iradesi neredeyse dışında. Paul, akıl almaz derecede büyük bir güce kendi iradesi dışında ve resmen kaderin zoruyla sahip oluyor ve belki de istememesine rağmen.
(...) Paul birden tüm yaratıklar için, eğitim ve yaradılışın sabitlenmesiyle, farklı güçlerde amaçlarla dayatılan bir kader bulunduğunu fark etti. Cihadın kendisini seçmesinden beri, bir kalabalık tarafından kuşatıldığını hissediyordu. Kalabalıktakiler kendi emelleri doğrultusunda onun kaderini çiziyor, bir şekilde sabitliyordu. Artık özgür iradeli olduğunu düşünerek kendini kandıramazdı; içinde bulunduğu kafesin parmaklıklarını sarsmaktan başka bir şey değildi bu. Onun laneti, kendi kafesini görüyor olmasıydı. Kafesi görüyordu!
heart
4 kişi
∙
    Bu gönderiye henüz yorum yapılmamış!