Benim de bir süredir düşündüğüm bir konuydu ve tam da denk geldi bu kısım. Bu tarz konuları ifade etmeye dilim, ellerim veya iletişim işlevini yerine getirebilecek herhangi bir organım nedense pek yanaşmaz; bu tarz muallak konuların tuhaf bir tesiri vardır. Ama biliyorum ki benim hislerimin belki çoğunu ya da azını hissedebilecek, hiç değilse de belki tahmin edebilecek ve bu alıntımın da kendilerine ulaşabileceği dostlarım vardır. Sizi seviyorum…
(...) Ohain hendeği felaketinden söz etmiştik. Bunca yürekli asker için ölümün ne anlama geldiğini düşünmek bile insanın içini ürpertiyor.
Korkunç olan şey, düşleri geride bırakan bir gerçeklik varsa, o da yaşamak, güneşi görmek, erkeklik gücüne tam olarak sahip olmak, yiğitçe gülmek, karşıda duran göz kamaştırıcı zafere koşmak, göğsünde bir iradenin akıl yürüttüğünü hissetmek, konuşmak, düşünmek, umut etmek, sevmek, bir anneye, bir kadına, çocuklara, aydınlığa sahip olmak ve birden, birkaç saniyelik bir çığlığın ardından bir uçuruma yuvarlanmak, düşmek, ezmek, ezilmek, buğday başaklarını, çiçekleri, yaprakları, dalları görmek, hiçbir şeye tutunamamak, boşuna çırpınmak, kılıcın bir işe yaramadığını, altında insanların, atların olduğunu, karanlıklarda bir çiftenin kemikleri kırdığını, bir topuğun gözleri oyduğunu hissetmek, atların nallarını öfkeyle ısırmak, boğulmak, hırlamak, büzüşmek, altta kalmak ve kendi kendine şöyle demektir: Az önce yaşıyordum! (...)
heart
10 kişi
∙
    Bu gönderiye henüz yorum yapılmamış!