INTRODUCTION-
Olmak kış konuklarından bu yeryüzünün ve beklemek...
Güzün utancımızı örttüğümüz yapraklarımızı düşürürdük karşılıklı, kış çırılçıplak geçti -örtünülmesi gerek bir dahaki güze dek- Geri dönmüyor yapraklar yerine, kapanmıyor yaralar, açık herşey bu üzüntü bedeninde, yeniden varolduğu- nu mu sanmalıyız yaprakların?
Bir ansıma penceresi asla diye yanıtlar; arzusu kış çıplaklığıdır, uzlaşmacı örtünme değil, yalın bir şimdilenmesidir üşümenin. Utanç sıcaklığı değil hiçbir zaman.
heart
8 kişi
∙
    Bu gönderiye henüz yorum yapılmamış!