İnsanın ilk fikri için, biri ötekinden daha varsayımsal olan iki aday var. Daha varsayımsal olanı, iki ayaklılıkla ilgilidir. Charles Darwin 1871 de The Descent of Man'i (İnsanın Kökeni) yayımladıktan sonra, iki ayaklılık konusu, uzun süre önemsiz bir mesele gibi görülmüştü. Herkes, Darwin'in izinden giderek, insanın ilk atalarının ağaçlardan aşağı indiğini ve yağmur ormanının alanını daraltıp açık savanayı daha yaygın hale getiren iklim değişiklikleri sonucunda dik yürümeye başladığını varsayıyordu. (Tarihöncesinin 6,5 ile 5 milyon yılları arasındaki dönemde, dev buzul kitlesi okyanuslardan o kadar çok su emmişti ki, Akdeniz kurumuştu.) Bu tarihlendirme, genetik verilerle örtüşmektedir. Artık DNAdaki temel mutasyon oranının, milyon yıl başına % 0,71 olduğu biliniyor. Şempanze DNA'sı ile insan DNA'sı arasındaki bugünkü farkılıktan geriye doğru gittiğimizde, şempanze-insan farklılaşması için 6,6 milyon yıl öncesi gibi bir rakama ulaşırız.