Insan bir mezar gördüğü vakit iki hayat düşünüyor. Ne kadar serbest fikirli olsa ölümün esrarı önünde irkiliyor. Bu tezaufü tasavvurdan kendini alamıyor. İki hayat ki biri içinde bulunduğumuz an... Diğeri her nefeste varlığımızı cezbeden bir esrar kuyusu... Fakat bu mezarlar, gelenin geçenin nazarları önünde o kadar eskimiştiler ki onlara bir Fâtiha ihdasına herkes üşeniyordu.
heart
6 kişi
∙
    Bu gönderiye henüz yorum yapılmamış!