Zamanında eşitsizliğin talihsiz tarafında doğan bir insanın tıpkı ilk günah anlayışındaki gibi bir öz kabulleniş ve kusur hissedeceğini düşünmüştüm. Kapitali okuyunca bir de ne göreyim, bu allahın sakallı komünisti benden önce düşünmüş. Fikir monopolü.
İlk günahın teolojide oynadığı rolün aşağı yukan aynısını, ekonomi politikte ilk birikim oynar. Adem Baba elmayı ısırdı ve insan ırkı günahı yüklendi. Günahın kaynağı, onu geçmişe ait bir öykü olarak anlatarak açıklanır. Evvel zaman içinde, bir tarafta çalışkan, akıllı ve her şeyden önce de tutumlu bir seçkinler grubu, diğer tarafta tembel, ellerine geçen her şeyi ve daha fazlasını har vurup harman savuran bir serseriler grubu vardı. Teolojinin ilk günah efsanesi bize, kuşkusuz, insanoğlunun ekmeğini alnının teriyle kazanmaya nasıl mahkûm edildiğini anlatır; ekonomik ilk günah tarihi ise, buna ihtiyaç duymayan insanlann nasıl olup da var olabildiklerini açıklar. Aynı şekilde. Böylece, birinciler zenginlik biriktirdi ve İkincilerin elinde sonunda kendi derilerinden başka satacakları bir şey kalmadı. Ve olanca çalışmalanna rağmen, hâlâ kendilerinden başka satacaklan hiçbir şeyleri olmayan büyük kitlenin yoksulluğu ve çalışmayı çoktan bırakmış azınlığın buna rağmen sürekli büyüyen zenginliği işte bu ilk günahla başlar.
heart
10 kişi
∙
    Bu gönderiye henüz yorum yapılmamış!