Gemici Rumdu Rum olmasına ya öteki Rumlar gibi değildi; saftı, yüreği temizdi, kimsenin kötülüğünü istemez ve insanları kusurlarıyla birlikte severdi. Tanrıya yalvarıyordu: «Tanrım!..» diyordu; «Bu şarabı İstanbul'da bekleyenler var. Onlar da bunun hastası işte... fırsat ver de götüreyim, sevinsinler...»







