Bu acıttı işte…
Çoğu insan, yaşamının bir hayalden ibaret olduğunu düşünmüştür. Bu his, benim de peşimi bırakmıyor. Canlı ve meraklı duyularımızın sınırlarını düşününce, tüm enerjimizin salt ihtiyaçlara aktarılsığını gördükçe -ki bunun da sefil bir varoluşu sürdürmekten öte bir yararı yok- ve sonra da araştırmalarımızın sonunun pasif bir boyun eğmeden daha fazlası olmadığını, hapishane duvarlarımızı parlak şekiller ve ışıltılı manzaralarla süsleyerek mutlu olduğumuzu düşünüyorum.
heart
11 kişi
∙
    Bu gönderiye henüz yorum yapılmamış!