“Birtakım romanlarda, şahıslar vak’ayı canlandırmak için yaratılmışlardır. Onlar hâdiselerin oyuncağıdırlar, ancak onların hatırı için ve onlar sayesinde yaşarlar. O zaman şahıslar vak’aların birbirini takip etmesiyle garip bir şekilde bozulup dağılırlar. Ne derece harikulâde işler görür, ne kadar çok sayıda hâdiselere karışırlarsa bize o derece zayıf ve küçük görünürler. Böylece macerâ romanı kahramanının tamamiyle hatırımızdan çıktıkları olur. Bir vak’anın çelimsiz eserleri olan bu kahramanlar ”son'' kelimesiyle birlikte ölürler. Halbuki gerçek roman kahramanları vak’anın çok üstüne çıkarlar, hâdiseler onlara erişmez, üzerlerinde zamanın hükmü yoktur” (Haedens,1961: s. 52).
Roman Sanatı 1 kitabından diğer alıntılar
...bir piyes için ‘dekor’ ne ise, bir roman için de “ tasvir” odur. Anlatı için böyle bir ağırlığa ve öneme sahip olan tasvirin, romancı tarafından yerinde ve yeterince uygulanması gerekir. Tasvirde abartı, romanı…
s. 154 · 13 beğeni...Bu, aynı zamanda geleneksel anlatıdan modern anlatıya geçişin ifadesi demektir. Modern anlatı ‘birey’ merkezli bir anlatıdır ve ‘birey’ modern anlatıda, anlatıcıya rağmen ‘bireyselleşme’ fırsatını yakalar. O, klâsik…
s. 68 · 6 beğeni...modern romanda yer alan insan merkezli ve nesnel mekân anlayışının temeli, gerçekçiler tarafından atılır. Onlar, 19. yüzyılda gelişen bilimsel anlayışın da desteğiyle, çevreye farklı bir gözle bakarlar ve romanda…
s. 99 · 3 beğeni







