Birdenbire gururu altında silkindi. İçinin bir köşesinde, babasının bir gözü onun bütün hallerini seyrediyordu. Gerçekten seyretseydi, ona belki "Deli ol, âşık olma" diyecekti. "Delilik şüphesiz aptallıktan daha iyidir. Delilik, var olmuş bir zekânın yok oluşudur; aptallık, var olmamış bir zekânın var olmamaya devam edişidir. Deliliğin hiç olmazsa mazisi şanlı. Aptallığın şerefli bir tarihi bile yok." Ferit için de, şimdi, aşkı aptallığa benzeten şeylerden biri, bütün şahsiyetin yutuluşu ve sevgilinin hayali içinde, zevksiz bir santimantalizme doğru yuvarlanışıdır.