AHMET HAŞİM'İ ANIMSAMA

Bir yaban ördeği, yavru bir elmabaş

Gibi düşmüş bulutundan, siste güneş;

İnce bir kan çizgisi ardında, belki

Suyun, belki de yalnızlığın rengi,

Başı sarkmış yüzüyor. Üç beş tüy

Sessizlikle kalan, akşam gibi bir şey.

Gökle karışmış kumsal alt alta ikiz,

Suya vurmuş, bulanık, belli belirsiz,

O salaş iskele artıklan tek tük,

Düşünen göl kuşları mı boynu bükük!