'İnsanları öldüren kader, onları görebilmemiz ve gözlerimizi bu cesetlerle doldurabilmemiz için bizi de sorumlu kılıyor. korku, alışagelmiş koku, kaçış değil. insan, gerçeği kavradığı için utanıyor - işte gerçek önümüzde: her ceset sen, ben ya da biz olabiliriz. arada hiçbir fark yok. eğer yaşıyorsak, bunun bir başkasının kirletilmiş cesedine borçluyuz. bu nedenle her savaş bir iç savaştır. her şehit, yaşayan canlıya benzer ve ondan ölümünün hesabını sorar.’