Muhtemelen “böcek sabrı” sizin de aklınızda yer etmiştir çeşitli şekillerde. Sabır algısından yoksunluk şeklinde düşünmemiştim ben hiç mesela.
Acil durum merdivenleri pek kullanılmıyor olacak, yer yer örümcek ağlarıyla kaplanmıştı. Ağlarda küçük, siyah örümcekler asılı halde küçük avlarının gelmesini sabırla bekliyorlardı. Fakat bir örümceğin özel bir sabır algılaması olmasa gerek. Örümceğin ağ kurmaktan başka yeteneği ve o ağın üzerinde kıpırtısızca beklemekten başka bir yaşam tarzı seçeneği yoktur. Bir noktada avını bekler durur, zamanlar ömrü tükenir ve ölüp gider. Doğmadan çok önce gen haritasına bu şekilde yazılmıştır. Ne hayal kırıklıkları, ne de pişanlıkları olur. Metafiziğe dair soruları, ahlak çatışmaları da olmaz. Herhalde. Fakat ben böyle değilim. Amacıma doğru ilerlemeliyim. O yüzden, böyle çoraplarımı mahvetmek pahasına da olsa, hiçbir albenisi olmayan Sangencaya'da, 3. Başkent Otoban Hattı'nda bu abuk sabuk merdivenleri tek başıma iniyorum. Etraftaki örümcek ağlarını boza boza, saçma sapan bir balkondaki kauçuk ağacına baka baka. [Az önce betimlenen bir manzara sahnesinden bahsediyor.]
Ben hareket ediyorum. O sayede varım.
heart
2 kişi
∙
    Bu gönderiye henüz yorum yapılmamış!