Fuat Köprülü’nün, “Mademki o edebiyat bu kadar sun’i idi, niçin onu yüzyıllarca sürdürüp gittik efendim? ” sorusuna verdiği cevaptan bir bölüm.
(...)Türkler İslâm olduktan sonra medrese tahsili görenler, dolayısıyla Arap ilmi ile Acem edebiyatı ile meşgul olanlar için, yani bu mevzularla layıkiyle, kuvvetle meşgul olanlar İçin artık eski kuvvetli hatıraların hiç bir şeyi, hiç bir ehemmiyeti olamazdı. Bundan dolayı onlar Arap ilmine, Acem sanatına, ister istemez, tamamiyle hayran kaldılar ve bağlandılar. Daha geniş bir ifadeyle İslâm medeniyetine hayran kaldılar ve bağlandılar. Onun için de kendi benliklerini unuttular. (...)
∙
