SONUNDA bitirebildim. Kitabı gerçekten “müthiş” bulduğumu söylemekle yetineceğim, ancak müsait anımda da kitap hakkındaki tüm fikirlerimi bir inceleme yazısında aktarmayı planlıyorum. Yüne de dayanamayıp söylemek istediğim birkaç şey var. Makale büyüleyici bir akışa sahip, atmosfer HPL’nin kalemine öyle bir sinmiş ki yalnızca birer “makale” okuyor olmak mümkün değil. Dehşet edebiyatının ve tuhaf öykü geleneğinin zirveye yakın eserlerini anlatırken, belli başlı elementleri ve insan üzerindeki etkilerini anlatırken kendine has atmosferi kullanmaktan da geri kalmıyor. Bu da metni düz bir makale olmaktan çıkartıp ona bir atmosfer kazandırmasının yanı sıra, küçürek öykülerine (hatta novellalarına, desek daha doğru olur) benzer bir biçimde çalışmasını sağlıyor. Has tuhaf kurgu metninin nelere sahip olması gerektiğini, ıssız ormanların, cadıların, vampirlerin ve daha bir sürü farklı dehşetin edebiyatta nasıl yer edindiğini anlatırken korkunun hangi yazarların hangi metinlerinde, ne düzeyde çalıştığını da harika ameliyat ediyor… Neyse, bu kadar yeterli. İncelemeye saklayalım kalanını da (bu arada, unutmadan söyleyeyim: Kitabın sonunda bir “Kitapta Adı Geçen Eserleri Listesi” var, inceleme yazısıyla birlikte listeyi de paylaşacağım) ...devamını oku