Aktör

Kimse bunu söylemeyi göze almamış daha,

Biliyorum oysa, nasıl esip geçer arada bir

İçimizden büyük adamların ruhları,

Onlara karışırız, yankısıyızdır

Onların. Dante'yim işte bir zaman için, François Villon adında biri, balladlar

Kralı ve hırsız. Ya da öylesine kutsal

Biriyimdir ki ağzıma alamam adını,

Küfür işlerim diye. O anlığına

Hepsi. Sonra alev söner...

Bir "Ben" vardır bizde bizden içeri, bir küre

Sanki ışıyan, saydamsı, eritilmiş altın,

Orada bir sûret belirir kimi zaman:

İsa'dır, Yuhanna'dır, belki Floransalı;

Sûretin gerisi nasıl hiçlikse yalnız, boş uzay,

Bizler de varlıktan geçeriz o an,

Yaşamayı onlara bırakıp, Ruh'un ustalarına.