Yazarın anti sovyet komünist olduğunu okuduğumda kafamda şekillenen romanın daha iyi ve anlaşılmazı. Platonov çoğu cümlesinde bireyselden universale bir akış kullanıyor. “X kişisi baktı, uzanan dağların ardından doğan güneşe” gibi. Bu da bir noktada kendimi yalnız, herkese yabancı hissettirdi. Sevdim. ...devamını oku