“Neden babam hep gülüyor?” diye sordu Rickie akşam evde annesiyle çocuk odasında otururken.
“Babanın huyu bu.”
“Neden hep bana gülüyor? O kadar komik miyim?” diye sordu Rickie. Bir an sustuktan sonra, “Senin hiç şakadan anlama yeteneğin yok, değil mi, anne?”
Bir pamuk ipliğini dudaklarına götürmekte olan Mrs. Elliot şaşkınlıkla durdu.
“Bu öğleden sonra ona böyle dedin. Ama ben seni gülerken gördüm.” Bilgece başını salladı. “Seni sık sık gülerken gördüm. Bir gün bezelyelerin arasında gülüyordun.”
“Gülüyordum?”
“Evet, bana gülüyordun.”
“Seni düşünmüyordum. Pamuk lütfen, çekmecemdeki 50 numaralı beyaz makara. Sol taraftaki çekmece. Hangi taraf solun?”
“Cebimin olduğu taraf.”
“Ya cebin yoksa?”
“Sakat ayağımın olduğu taraf.”
“Kalbimin olduğu taraf demeni isterdim,” dedi Mrs. Elliot trençkotu yüzünün hizasına kaldırarak “Çoğumuz –hepimiz demek istiyorum– bir yanımızda asla durmayan küçük bir saat olduğunu hissedebiliriz. Bu yüzden aksak bir ayağın olmasa bile yine de hangi tarafının sol olduğunu bilirsin.
heart
11 kişi
∙
    Bu gönderiye henüz yorum yapılmamış!