"Kötülük, anlamsız, nedensiz yıkımdır. Kötülük yıkar ama inşa etmez, söker ama tamir etmez, keser ama bağlamaz. Her zaman ve her yerde yoketmeye, hiçe döndürmeye uğraşır. Kötülüğün kalbinde, her şeyi ele geçirip bir hiç haline getirmek yatar."
Jeffrey Burton Russell
Bu Yazara Ait Kitaplar
En beğenilen alıntılar6
İblis’in hakiki varlığı, varlıktan yoksunluğu, boşunalığı ve hiçliğidir. Her günahın layık olduğu yere gömüldüğü, yeryüzünün ölü merkezinde karanlık içindedir. Cehenneme inilirken her halka, en alttaki ihanet halkasına kadar bir üsttekinden daha önemli, daha ağır günahlarla doludur; İblis, en büyük ağırlıkların buluştuğu dönen dünyanın ölü noktasında kalçalarından buza saplı halde ölü merkezdedir. Bu noktada devinim yoktur; en büyük ağırlıklar hakiki yerlerini bulmuştur ve ebedi olarak hareketsiz bir kütle halinde sıkışıktır, burada İblis bütün dünyanın ağırlığı altındadır (Cennet 29.57: “da tutti i pesi del mondo costretto”). Bu açmaz, bu yaşamsız noktanın varolmayışının, karanlığının, anlamsızlığının ve boşunalığının işaretidir.Tanrı’dan uzaklaşıp gerçek dışılığa döndüğümüzde kendi üzerimize kapandığımız gibi, cehennemin merkezi de sonsuza kadar kendi üzerine kapanmış karanlık bir kütledir, gerçeklikten bütünüyle ve sonsuza kadar kopmuştur. Bu hiçliğin simgesi olan İblis, olumsuzluk dışında hiçbir gerçek niteliğe sahip olamaz ve Dante’nin resmetmek istediği şey tam da İblis’in fayda etmeyen hareketsizliğidir.
"Sürgün öncesi dönemde, yıkım ve şiddet dâhil olmak üzere, gökyüzünde ve yeryüzünde varolan her şey Yehova'ya atfediliyordu. Yehova, ilahi bir çatışkıydı, hem iyi hem de kötüydü. Sürgün sırası ve sonrasında İbranilerin yargılanma süreçleri onları dinlerinin ne ifade ettiğini daha dikkatli gözden geçirmeye zorladığında, Tanrı ikizleşti ve bir iyi, bir de kötü ilkeye sahip ilahi bir zıt ikililik haline geldi."












